Een eitje

 

 

 

Ruimtelijke figuren ontwerpen voor een toepassing in  vlakglas ontwikkelde zich in het verleden vanuit een tweezijdige symmetrie (met twee identieke grondvlakken waarbij enkel rechte hoeken een optie zijn) tot het gebruik van veelvuldige hoeken. Een verruiming van de horizon met meer creatieve ontwerpmogelijkheden. Afstappen van enkel rechte hoeken was een verademing.

Vele figuren, zoals de verschillende voertuigen als bijzetlamp, konden hierdoor ontstaan.

In het enthousiasme dat ik hieruit putte, rees de vraag om weer wat nieuws te bedenken. Een bijzetlampje in de vorm van een vogel  of vis… Maar met al dat hoekenwerk wordt het toch soms ook minder modieus om het ook effectief te willen verwezelijken. Rondingen, hoe kan je ze in vlakglas realiseren? Duidelijk een beperking.

Een bol gaan raster is een oplossing. Of een geometrische formule toepassen is een andere manier. Maar het blijft hoekenwerk.

Tijd om me de visschubtechniek eigen te maken in tiffany. Vertrekken dus van het rastermotief van een vorige bolle lamp (zie een vorige BLOG). Van elke laag een afzonderlijk vlakje uittekenen als een symmetrische visschub en ook de tussenliggende gaten opvullen via een spiegeling van de gekende helft. Voila. Daarna nauwgezet uitwerken en rustig laag per laag realiseren. Uiteraard is je oog dan geconcentreerd op de minimaal te houden absolute fout in dit artisanale teken-, knip-, snij-, breek-, slijp-, tape- en soldeerproces.

Oef, een eitje.

 

Leon Wuytens

15 juli 2016

Het is in elk geval heel knap gedaan! Proficiat Stijn!


Reageer op dit bericht